Evert Los voor Enrico en JPR in Renkum

[Jan Heeres]

Sinds een paar weken was het vanavond weer mooi stabiel en rustig fietsweer met veel aanmeldingen voor de Bus en een paar spontane aanhakers. Evert Los en Eeuwe namen het heft in handen en met de wind in de rug reden we als groep vlot naar Oosterbeek, Arnhem en verder naar Rozendaal. tussen de Monnikensteeg en de A12 was het fietspad langs de Schelmseweg geblokkeerd en ging de Bus netjes wachten totdat het stoplicht weer op groen stond en dan conform aanwijzing tegen de het verkeer in rijden. Dat leek me niet zo'n goed idee en in mijn eentje waaide ik soepel over een leeg fietspad richting Rozendaal.

Na een tijdje kwamen Evert en Eeuwe op zijn Braams voorbij gesneld. Na de afdaling kon ik aansluiten maar bij de volgende klim waren de heren weer gevlogen. Even wachten totdat ieder er was, gefourrageerd en verder. Iedo was al vooruit geslopen. Evert wilde even bijpraten over de opzet van het U4 trainingsuur in het komende seizoen in Utrecht en zo kwamen Iedo en Enrico al een heel stuk vooruit.  Evert draaide even de gaskraan open en bracht ons terug

Daarna bij het rondje Rozenbos klim waren Evert en Eeuwe vlot weg en Flip sloop met hen mee. De rest vond het wel best en in de afdaling liet ik me naar beneden vallen en kon nog net voor de aanstormende Wilden, Braam en Joop langs. Op een stukje daarachter een grote Wilde groep met o.a. Fred, Jack en nog veel meer.

Flip had het wel gezien en ging terug. Evert en Eeuwe namen mij mee voor lusje extra en zo kwamen de Bus passagiers op veel wegen terug op de Posbank. Daar stond Harry Booltink uit te puffen van een Wilde rit en JPR stapte van Wild over naar de Bus.

Op het laatste rechte stuk in de eerste bocht sprintte Evert weg, Enrico zag zijn voorbereidingen en wilde eigenlijk rustig naar Renkum rijden, Deze buitenkans kon hij niet laten lopen en werd door Evert in een fauteuil naar de streep gebracht. Evert gaf een keer de kop over maar toen zakte het tempo van 35 naar 32 km/u en dan hadden we hen ingelopen.

Met zijn zessen in goede samenwerking hoopte ik nog wel terug te komen. Iedo nam de lead, even later sprintte Eeuwe weg, JPS sloop mee en ondergetekende haakte ook aan met de oproep om te gaan samenwerken. Zo goed en kwaad dat ging, het hielp niet om dichterbij de twee koplopers te komen. Evert sprintte weg en zette Enrico op royale achterstand. JPS sprintte weg en werd op nog grotere afstand derde en Eeuwe gaf op zodat ik als vierde over de streep kwam. Even verzamelen en daarna met zijn allen naar Wageningen.

De statistieken: 76 km in 2 u 32 min met 29,9 km/u gemiddeld en 65,8 km/u max. Volgende week verder. Jan Heeres

[Jack Schoenmakers]

Hoewel een deel van de groep nog aan het (wild)kamperen is kwamen gisteren toch 12 renners opdagen voor een qua weer lekker ritje. In Wageningen waren ondergetekende, Sjoerd en gastrijder Kenny Aberson de enigen. Maar al snel waren JP, Vera, Joop, Piet en verderop de Lunteren Boys (Fred en Jan T) ook weer van de partij. Voor de Boersberg sloten Jan W. en Harry B. ook aan, en dat betekende een redelijk homogeen gezelschap. Waarin Sjoerd en Kenny de nodige meters op kop reden.
Bij de eerste stop na de Warnsborn dook Robert Braam op. Na diens Gran Fondo met kwalificatie voor een WK in Japan leek uitrijden voor hem een gepaste strategie voor deze avond. Nou droom lekker door op dit punt was de conclusie voor de rest. Hij nam meteen de boel op sleeptouw tot aan de voet van de Emmapyramide. Vanaf daar waren Jan en Fred de dominante mannetjes. De rest volgde min (Harry) of meer.

Wat daarna gebeurde is eerder vertoond maar niet altijd zo compleet uitgevoerd. Op weg naar de Steeg reed Robert met Joop er vandoor. Bij het kruisen met de klimmende Bus-groep na het Rozenbos was er wel een near mis met Flip. Deze keek nogal verontwaardigd, maar had volgens Robert met goed timen de problemen kunnen voorkomen (je hoeft geen voorrang te nemen.....). Daarna verdween hij met Joop in het wiel langzaam in de verte en ze rondden samen het Rozenbos en de Snippendaal. Daarbij werkte de cruise control van Robert wel voor hemzelf, maar voor Joop waren de stijgende delen best pittig, begreep ik van de piloot.
Zelf verteerde ik de klimmetjes best OK. De aanmoedigingen van Jan op de Snip waren welgemeend maar hij was toch de betere daar. 

We bewonderden Joop bij de rustplek en gingen vervolgens achter JP aan, die in de Bus bleek te zijn gestapt. Windje tegen achter Robert aan was best pittig en op de Koningsweg moest Joop (met Harry en Vera) zijn inspanningen bekopen: eraf gewapperd. Dus met 8 door tot het frietkot, waar Robert besloot zijn diensten aan de achterblijvers aan te gaan bieden. Bij de stoplichten bij de Planken Wambuis gingen Jan en Fred niet in op het aanbod om mee naar Renkum te toeren. Dus met 5 door. Piet zei iets over de trein halen en warempel: bij aankomst in Wolheze begon de boel te knipperen. Sjoerd en ik negeerden oranje en wachtten daarna braaf aan de overkant. Waar Robert weer aansloot en zo werd een bekend scenario opgezet. Robert sleurt, de rest haakt op de wenkbrauwen aan, Robert kijkt om en houdt even in en dan gaan we weer. Mijn herstelvermogen is nog steeds prima, dus toen bij de laatste aanzet ook Piet eraf moest kon ik door en zo was de verbazingwekkende conclusie dat het nog altijd lukt om het lijf in prima staat te houden.