05-28-2026, 08:33 AM
Met de 240 Elfstedenfiets kilometer in de benen kreeg ik van veel kanten advies om wel of meestal niet op woensdag te gaan fietsen. Jose Koumans haar sporthorloge vertelde wat over 30 uur hersteltijd. Maar ja, verstandig zijn, leidt niet altijd tot het leukste leven en mijn nieuwsgierigheid won. Bovendien op de bank achter de TV of zoiets, daar wordt je ook niet veel wijzer van: actieve sport gaat altijd boven passieve sportbeleving, les 1 van Jan van Niejenhuis.
Voor de Bus waren er best veel afmeldingen maar ook niet aanmeldingen die wel bij de start stonden. Jan Knecht kondigde al een niet volle ronde aan en Evert was niet van plan maar zag dat Jeroen wel ging, dus hij ook toch maar even. Een rustige start en daar was ik blij mee want ik voelde wel dat mijn kwetsbaarheden (o.a. langzaam op gang komen) nu nog wat meer zwak waren. Door Renkum, Heelsum, over de Boersberg en ik liet me niet op kop zien.
Bij de Hemelseberg in Oosterbeek schoot mijn schoen ook nog eens uit de trapper (= vanavond blokjes vervangen) en zag ik ze allemaal uit zicht verdwijnen. Jan Knecht bleef nog wat in beeld, door de rotonde rechtover te steken, kwam ik weer wat dichterbij. Plus dat de rest inhield. Sommige avonden heb je geluk met het verkeer en dat was gisteren zeker ook zo dat anderen moesten wachten en ik weer geruisloos kon aansluiten.
Bij de kruising Schelmseweg Monnikensteeg gingen Jan Knecht en Evert links langs de A50 terug. Vince bood mij zijn wiel aan, maar door steeds 4-5 m afstand, ik kon niet dichterbij komen, kwam het door hem genoemde voordeel van 30-40 Watt niet terug. In de afdaling naar de Bedriegertjes liet ik me als een baksteen vallen, wat meer risico met inderdaad een auto van rechts om zo met wat voorsprong de klim te starten.
Redelijk vlot ieder er overheen en met Jeroen kon ik een stukje mee en daarna in eigen tempo naar boven.
Zonder stop boven terwijl de rest aan het eten was door richting rondje Rozenbos, Vince en Eeuwe vooruit en Enrico, Jeroen en ondergetekende als volgend drietal. Dat bleef zo tot de terugrit en voelde ik al enige kramp in mijn rechterbeen komen. Zo klein mogelijke versnelling rijden en gelukkig werd er niet te gek gereden. Al een tijdje reden we op met 2-3 fietsers die ook kriskras over de Posbank reden. Richting Wolfheze haalden we ze weer in. Gelukje voor mij dat de spoorbomen dicht waren en ik op de voorste rij kwam. De suggestie om het rode licht te annuleren, wees ik van de hand: 'ben wel moe, maar allerminst levensmoe :-)' . Daarna langs het spoor kwam Vince met zijn machtige dijen langszij en schoof mij langs de groep naar voren: ik keek op de teller, hij bracht me tot boven de 40 km/u: Jan, we zijn los en ik keek terug: dat was ook zo. Op andere dagen zou ik zo'n kansje benutten, gister niet.
Lang verhaal kort: ver voor mij finishte iemand als eerste in Renkum. Van de meefietsende mannen richting Wageningen was er nog eentje die me bij naam noemde en zichzelf als Jacob Grollema voorstelde. Ik had niet meer de energie en denkkracht om behalve een vriendelijk bedankje nog wat te vragen.
Statistieken: 76 km in 2u 39 min met 28,6 km/u gemiddeld en 59,8 km/u max. Nu een handvol dagen rust en nagenieten van alle fietskilometers.
Jan Heeres
Voor de Bus waren er best veel afmeldingen maar ook niet aanmeldingen die wel bij de start stonden. Jan Knecht kondigde al een niet volle ronde aan en Evert was niet van plan maar zag dat Jeroen wel ging, dus hij ook toch maar even. Een rustige start en daar was ik blij mee want ik voelde wel dat mijn kwetsbaarheden (o.a. langzaam op gang komen) nu nog wat meer zwak waren. Door Renkum, Heelsum, over de Boersberg en ik liet me niet op kop zien.
Bij de Hemelseberg in Oosterbeek schoot mijn schoen ook nog eens uit de trapper (= vanavond blokjes vervangen) en zag ik ze allemaal uit zicht verdwijnen. Jan Knecht bleef nog wat in beeld, door de rotonde rechtover te steken, kwam ik weer wat dichterbij. Plus dat de rest inhield. Sommige avonden heb je geluk met het verkeer en dat was gisteren zeker ook zo dat anderen moesten wachten en ik weer geruisloos kon aansluiten.
Bij de kruising Schelmseweg Monnikensteeg gingen Jan Knecht en Evert links langs de A50 terug. Vince bood mij zijn wiel aan, maar door steeds 4-5 m afstand, ik kon niet dichterbij komen, kwam het door hem genoemde voordeel van 30-40 Watt niet terug. In de afdaling naar de Bedriegertjes liet ik me als een baksteen vallen, wat meer risico met inderdaad een auto van rechts om zo met wat voorsprong de klim te starten.
Redelijk vlot ieder er overheen en met Jeroen kon ik een stukje mee en daarna in eigen tempo naar boven.
Zonder stop boven terwijl de rest aan het eten was door richting rondje Rozenbos, Vince en Eeuwe vooruit en Enrico, Jeroen en ondergetekende als volgend drietal. Dat bleef zo tot de terugrit en voelde ik al enige kramp in mijn rechterbeen komen. Zo klein mogelijke versnelling rijden en gelukkig werd er niet te gek gereden. Al een tijdje reden we op met 2-3 fietsers die ook kriskras over de Posbank reden. Richting Wolfheze haalden we ze weer in. Gelukje voor mij dat de spoorbomen dicht waren en ik op de voorste rij kwam. De suggestie om het rode licht te annuleren, wees ik van de hand: 'ben wel moe, maar allerminst levensmoe :-)' . Daarna langs het spoor kwam Vince met zijn machtige dijen langszij en schoof mij langs de groep naar voren: ik keek op de teller, hij bracht me tot boven de 40 km/u: Jan, we zijn los en ik keek terug: dat was ook zo. Op andere dagen zou ik zo'n kansje benutten, gister niet.
Lang verhaal kort: ver voor mij finishte iemand als eerste in Renkum. Van de meefietsende mannen richting Wageningen was er nog eentje die me bij naam noemde en zichzelf als Jacob Grollema voorstelde. Ik had niet meer de energie en denkkracht om behalve een vriendelijk bedankje nog wat te vragen.
Statistieken: 76 km in 2u 39 min met 28,6 km/u gemiddeld en 59,8 km/u max. Nu een handvol dagen rust en nagenieten van alle fietskilometers.
Jan Heeres