06-18-2026, 09:21 AM
Wilde woensdag 17 juni
In m’n eentje peddel ik rustig van Lunteren naar Renkum. Ik denk wat na over de laatste WA berichten, of eigenlijk het ontbreken ervan. Joop vraag wie er mee gaan, weinig reactie. Maar dan komt er bij de rotonde toch een groepje aangereden. Joop, Hendrik, Vera en Vincent, zo zijn we gezellig met vijf.
Vera trekt er op de eerste hellingen hard aan, zo zijn we van haar ook wel gewend. Maar ze is vandaag echt in goede vorm en neemt ook verderop telkens het voortouw. De Emmapiramide gaan we met Vera op kop nog gezamenlijk omhoog. Dan daarna de Posbank waar Hendrik verassend dicht bij me blijft. En ook de drie erachter zijn niet ver weg.
Het Rozenbos laat Hendrik links liggen en die zien we vanavond niet meer terug. Vera neemt haar eigen afsnijroute. Nog drie dus. Vincent volgt zijn instinct, of is het tactiek, en demarreert onderin waar het nog vlak is. ‘Die zien we straks vanzelf terug’ zo denk ik, en dat blijk ik goed te denken want zo ongeveer bij het bruggetje is hij het haasje.
Na de top neemt Joop het heft in handen en begint het valse hellinkje na de bocht hard aan te vallen. Ik moet bijten, Vincent moet even passen maar zoals altijd komt hij later in de afzink naar Rheden knetterhard over ons heen gedaald.
Met z’n drieën dan onderlangs en de Snip op. Er zit vandaag bij mij weinig prik in de benen en ik maal de pedaaltjes rond zonder het idee dat ik Joop ga lossen. Gelukkig is Joop ook wel zo’n beetje uitgepierd en dringt niet aan.
De hele terugweg lijden we. Vincent doet de langste aflossingen en Vera klaagt wat over Joop. De groepsdruk vraagt erom telkens zo hard je kunt over te nemen, maar leuk is het nu niet meer. Ja, misschien nog voor Vincent, die maalt er niet om en zweept het tempo met zijn beurten telkens weer wat op.
Ik ben blij het Shell station te zien. Vera gaat zoals gebruikelijk hier even heel hard fietsen. Maar Shell betekent dat ik afzwaai en lekker over de Ginkel naar Lunteren mag peddelen. Ik mijmer erover een vlammend betoog te schrijven over de schandalig vele overstappers naar de Bus. Maar dat doe ik maar niet.
Fred
In m’n eentje peddel ik rustig van Lunteren naar Renkum. Ik denk wat na over de laatste WA berichten, of eigenlijk het ontbreken ervan. Joop vraag wie er mee gaan, weinig reactie. Maar dan komt er bij de rotonde toch een groepje aangereden. Joop, Hendrik, Vera en Vincent, zo zijn we gezellig met vijf.
Vera trekt er op de eerste hellingen hard aan, zo zijn we van haar ook wel gewend. Maar ze is vandaag echt in goede vorm en neemt ook verderop telkens het voortouw. De Emmapiramide gaan we met Vera op kop nog gezamenlijk omhoog. Dan daarna de Posbank waar Hendrik verassend dicht bij me blijft. En ook de drie erachter zijn niet ver weg.
Het Rozenbos laat Hendrik links liggen en die zien we vanavond niet meer terug. Vera neemt haar eigen afsnijroute. Nog drie dus. Vincent volgt zijn instinct, of is het tactiek, en demarreert onderin waar het nog vlak is. ‘Die zien we straks vanzelf terug’ zo denk ik, en dat blijk ik goed te denken want zo ongeveer bij het bruggetje is hij het haasje.
Na de top neemt Joop het heft in handen en begint het valse hellinkje na de bocht hard aan te vallen. Ik moet bijten, Vincent moet even passen maar zoals altijd komt hij later in de afzink naar Rheden knetterhard over ons heen gedaald.
Met z’n drieën dan onderlangs en de Snip op. Er zit vandaag bij mij weinig prik in de benen en ik maal de pedaaltjes rond zonder het idee dat ik Joop ga lossen. Gelukkig is Joop ook wel zo’n beetje uitgepierd en dringt niet aan.
De hele terugweg lijden we. Vincent doet de langste aflossingen en Vera klaagt wat over Joop. De groepsdruk vraagt erom telkens zo hard je kunt over te nemen, maar leuk is het nu niet meer. Ja, misschien nog voor Vincent, die maalt er niet om en zweept het tempo met zijn beurten telkens weer wat op.
Ik ben blij het Shell station te zien. Vera gaat zoals gebruikelijk hier even heel hard fietsen. Maar Shell betekent dat ik afzwaai en lekker over de Ginkel naar Lunteren mag peddelen. Ik mijmer erover een vlammend betoog te schrijven over de schandalig vele overstappers naar de Bus. Maar dat doe ik maar niet.
Fred