05-28-2026, 11:51 AM
Gisteravond was de groep Wilden om en nabij als vorige week: + Gerwin, + Jolle en + Hendrik, - Joop, - Sjoerd en - Kenny.
Dat Joop ontbrak hing wellicht samen met zijn helle/heldentocht van vorige week over de Posbank achter Robert aan. Dus die was verontschuldigd. Jolle en Jan T waren maandag in Friesland wezen toeren. Tenminste: zo leek het onderweg. Net als Robert gaf Jolle af en toe flink gas en verdween dan uit beeld, Jan T. was weer erg goed in de klimmen en dus die was ook hersteld.
Hendrik deed een tripje naar Italie met vrinden en was nog niet helemaal op punt. Op de terugweg vanaf de Posbank achter Robert aan wapperden Gerwin en hij eraf. Vera deed het prima (voelde zich na afloop beter dan bij de start in Wageningen zei ze) en ikzelf had het ook niet breed.
Sommigen kijken op hun sporthorloge hoe lang ze moeten herstellen van een inspanning. In het verleden lachte ik daar om, maar sinds ik zo'n ding heb kijk ik ook (bevestiging achteraf zullen we maar zeggen). Na een pittige solo training zondag had ie het over 60+ uur bijkomen. Dat gaat dan misschien tussen de oren zitten, dus ik voelde me niet top op de Koningsweg en liet bij het frietkot lopen.
Robert en Jolle kwamen bij de Planken Wambuis bij elkaar en de rest (- Jan T en - Fred) bij de gesloten spoorbomen in Wolfheze. Deze keer had ik de Lunterense deelnemers niet uitgenodigd om toeschouwer te zijn, omdat ik al vreesde geen grote rol te spelen aan het einde van de Telefoonweg. Daar keken Robert en Jolle toe hoe Piet de sprint won voor Hendrik en mij.
Nu een paar weken naar Italie (jaja, de fiets mee) en een week met de club naar Zwitserland/Zwarte Woud. Dan gaan we zien hoe de recuperatie verliep.
Dat Joop ontbrak hing wellicht samen met zijn helle/heldentocht van vorige week over de Posbank achter Robert aan. Dus die was verontschuldigd. Jolle en Jan T waren maandag in Friesland wezen toeren. Tenminste: zo leek het onderweg. Net als Robert gaf Jolle af en toe flink gas en verdween dan uit beeld, Jan T. was weer erg goed in de klimmen en dus die was ook hersteld.
Hendrik deed een tripje naar Italie met vrinden en was nog niet helemaal op punt. Op de terugweg vanaf de Posbank achter Robert aan wapperden Gerwin en hij eraf. Vera deed het prima (voelde zich na afloop beter dan bij de start in Wageningen zei ze) en ikzelf had het ook niet breed.
Sommigen kijken op hun sporthorloge hoe lang ze moeten herstellen van een inspanning. In het verleden lachte ik daar om, maar sinds ik zo'n ding heb kijk ik ook (bevestiging achteraf zullen we maar zeggen). Na een pittige solo training zondag had ie het over 60+ uur bijkomen. Dat gaat dan misschien tussen de oren zitten, dus ik voelde me niet top op de Koningsweg en liet bij het frietkot lopen.
Robert en Jolle kwamen bij de Planken Wambuis bij elkaar en de rest (- Jan T en - Fred) bij de gesloten spoorbomen in Wolfheze. Deze keer had ik de Lunterense deelnemers niet uitgenodigd om toeschouwer te zijn, omdat ik al vreesde geen grote rol te spelen aan het einde van de Telefoonweg. Daar keken Robert en Jolle toe hoe Piet de sprint won voor Hendrik en mij.
Nu een paar weken naar Italie (jaja, de fiets mee) en een week met de club naar Zwitserland/Zwarte Woud. Dan gaan we zien hoe de recuperatie verliep.