04-29-2026, 10:41 PM
Hij was er weer eens bij: Mark Ooievaar. Dat compenseerde de afwezigheid van het halve wilde peloton. Iets met vakantie denk ik. Robert Braam was er ook, maar die maakte vanavond de 200+ km op 1 dag vol. Dus hield hij zich tot de meet in Renkum ongewoon rustig.
Marks' opmerkingen hielden in dat we hem bergop zomaar weg lieten rijden en dan in de afdaling het gat makkelijk dicht reden. Achterom kijkend had ie kunnen zien dat er toch wel fel geklommen werd: met name Sander stak daar veel energie in. Net als Floor is ie onderweg bepaald niet zuinig op zijn potje koolhydraten.
Over de tocht verder niet heel veel nieuws. Na de tweede lus verklaarde Hendrik nog niet eerder zoveel gehad te hebben aan de samenwerking met Jean Paul. Dat was dan denkelijk een vorm van gezamenlijk afzien en mentale voorbereiding op de tocht naar huis. Vera vertelde dat de Bus net weg was. Met dat vooruitzicht, met de wind mee en met de helletocht van 2 weken geleden achter Robert aan in gedachte zag ik die terugtocht een beetje met vreze tegemoet. Maar Robert was best moe, dus het ging er zeer beschaafd aan toe.
Op de Telefoonweg stond de wind schuin van opzij: Floor en Sander trokken er nog maar eens aan, ik zat achter Robert net niet op de kant, maar de rest erachter wel. Toen het moment van de eindsprint daar was had ik Piet, Jean Paul en evt. Hendrik verwacht. Maar niets daarvan: ik vond nog een vaatje met energie, gaf gas en dacht dat het genoeg was. Maar helaas: Robert met Floor in zijn wiel kwam op het laatste stukkie er nog net overheen. Hendrik volgde op eerbiedige afstand.
Op Strava (flyby) was te zien dat we de Bus op een paar minuten in Renkum gemist hebben. Die reden dus ook knap door op weg naar huis.
Marks' opmerkingen hielden in dat we hem bergop zomaar weg lieten rijden en dan in de afdaling het gat makkelijk dicht reden. Achterom kijkend had ie kunnen zien dat er toch wel fel geklommen werd: met name Sander stak daar veel energie in. Net als Floor is ie onderweg bepaald niet zuinig op zijn potje koolhydraten.
Over de tocht verder niet heel veel nieuws. Na de tweede lus verklaarde Hendrik nog niet eerder zoveel gehad te hebben aan de samenwerking met Jean Paul. Dat was dan denkelijk een vorm van gezamenlijk afzien en mentale voorbereiding op de tocht naar huis. Vera vertelde dat de Bus net weg was. Met dat vooruitzicht, met de wind mee en met de helletocht van 2 weken geleden achter Robert aan in gedachte zag ik die terugtocht een beetje met vreze tegemoet. Maar Robert was best moe, dus het ging er zeer beschaafd aan toe.
Op de Telefoonweg stond de wind schuin van opzij: Floor en Sander trokken er nog maar eens aan, ik zat achter Robert net niet op de kant, maar de rest erachter wel. Toen het moment van de eindsprint daar was had ik Piet, Jean Paul en evt. Hendrik verwacht. Maar niets daarvan: ik vond nog een vaatje met energie, gaf gas en dacht dat het genoeg was. Maar helaas: Robert met Floor in zijn wiel kwam op het laatste stukkie er nog net overheen. Hendrik volgde op eerbiedige afstand.
Op Strava (flyby) was te zien dat we de Bus op een paar minuten in Renkum gemist hebben. Die reden dus ook knap door op weg naar huis.